Na Hrasničkom potoku, na obroncima Treskavice u opštini Trnovo, mala hidroelektrana “Hrasnica” planira se već skoro deceniju. Gradnja nikada nije počela, ali projekat nikada nije ni nestao. Naprotiv, kroz administrativne obnove dozvola, pokušaje rješavanja zemljišta i nove pravne bitke, investitor uporno održava projekat “živim”, dok lokalna zajednica i ekološke organizacije upozoravaju da bi ucjevljivanje potoka značilo trajnu štetu za vodu, izvore i netaknut planinski prostor.
Od ekološke dozvole do koncesije: 2015. kao početak priče
Priča o mHE “Hrasnica” počinje u proljeće 2015. kada firma “HIDROWIND” d.o.o. Trnovo podnosi Ministarstvu za prostorno uređenje, građevinarstvo i ekologiju Republike Srpske zahtjev za izdavanje ekološke dozvole za postrojenje instalisane snage do 250 kW. U objavljenom obavještenju navodi se da javnost može izvršiti uvid u dokumentaciju u opštini Trnovo i dostaviti primjedbe.
U isto vrijeme projektna slika se kristališe, mHE je zamišljena kao derivaciono-protočno postrojenje, sa vodozahvatom u gornjem toku potoka, dok bi se voda cjevovodom dužine oko 4,5 kilometara vodila do mašinske zgrade kod ušća u Željeznicu. Procijenjena investicija iznosila je 3.006.790 KM, uz planiranu godišnju proizvodnju oko 1,035 GWh. Hrasnički potok se spaja sa rijekom Željeznicom u naseljenom mjestu Turovi.
Nekoliko mjeseci kasnije, opština Trnovo raspisuje javni poziv za dodjelu koncesije za izgradnju i korištenje mHE “Hrasnica” na period od 30 godina. U dokumentima se navodi i model naknade, jednokratna koncesiona naknada te procenat od ukupnog godišnjeg prihoda, što je u javnosti odmah otvorilo pitanje odnosa koristi i štete za lokalnu zajednicu.
Projekat ne kreće, ali “papiri” se obnavljaju
Iako se o gradnji godinama govori, na terenu nema radova. Umjesto gradilišta, nastavlja se administrativni život projekta. Prema navodima aktivista i organizatora kasnijih javnih događaja, ekološka dozvola iz 2015. nije ostala jedini “temelj”, već je projekat ponovo dobio institucionalnu potvrdu kroz obnovu ekološke dozvole u junu 2020. godine.
Taj detalj postaje važan jer pokazuje obrazac karakterističan za mnoge slične projekte: čak i bez realizacije, dozvole se obnavljaju, a investitor time zadržava mogućnost da u svakom trenutku nastavi prikupljati saglasnosti potrebne za naredne korake.
Otpor se organizuje: tribina 2022. i poruka “Nema vode, nema nas”
Kad se činilo da je tema izgubila na intenzitetu, 2022. dolazi do snažnijeg javnog okupljanja. Resursni Aarhus centar u BiH i Planinarsko društvo “Treskavica” organizuju tribinu pod sloganom “Kucnuo je zadnji čas – Nema vode, nema nas!”, upozoravajući da bi izgradnja mHE ugrozila izvore pitke vode u slivu Hrasničkog potoka i promijenila prirodni režim vodotoka.
Aktivisti i planinari posebno ističu da područje oko planinarskog doma i izvorišta predstavlja netaknut prirodni ambijent, ali i prostor koji lokalnoj zajednici može donijeti održivi turistički potencijal – suprotno modelu koji, kako tvrde, ostavlja minimalan javni benefit, a maksimalan rizik.
U saopštenjima koja su pratila tribinu naglašava se i problem usklađenosti projekta s prostorno-planskom dokumentacijom, uz tvrdnje da izgradnja nije predviđena ključnim planovima, te da se time otvaraju ozbiljna pitanja zakonitosti i javnog interesa.
Prekretnica 2023: Skupština opštine odbija dodjelu parcela
Najkonkretniji institucionalni otpor dolazi u aprilu 2023. godine. Tokom sjednice Skupštine opštine Trnovo, odbijen je zahtjev investitora “HIDROWIND” za dodjelu dvije parcele koje bi, kako je obrazloženo, upotpunile dokumentaciju za dobijanje građevinske dozvole.
Predstavnici Planinarsko sportskog društva “Treskavica” obraćaju se vijećnicima i upozoravaju da bi gradnja značila “ekološku katastrofu”, prije svega zbog uticaja na vodu i izvore, ali i zbog devastacije planinarskog ambijenta u neposrednoj blizini doma. Ishod glasanja bio je jednoglasan – svih 13 vijećnika odlučilo je da se investitoru ne dodijele tražene parcele.
Ova odluka tada se doživljava kao “stop” za projekat u njegovoj najkritičnijoj fazi, jer bez riješenih imovinsko-pravnih odnosa i bez ključnog zemljišta, građevinska dozvola ostaje nedostižna.
2025: projekat se vraća kroz obnovu dozvole – i ulazi u sud
Međutim, priča se ne završava. U maju 2025. resorno ministarstvo donosi rješenje o obnavljanju ekološke dozvole na period od pet godina, što investitoru otvara prostor da nastavi skupljati saglasnosti i pokušati ponovo doći do “posljednjeg papira” za gradnju.
Na to reaguje Fondacija Atelje za društvene promjene – ACT, koja podnosi tužbu tražeći poništenje obnovljene ekološke dozvole. ACT u javnim istupima ukazuje na proceduralne nepravilnosti u postupku obnove, uključujući pitanje rokova i ispunjenosti uslova, te podsjeća na širi kontekst – da je riječ o prostoru predviđenom za zaštitu i području u kojem bi zahvat na vodotoku imao dugoročne posljedice.
U javnosti se dodatno problematizira i potencijalni sukob interesa i način izrade pojedinih pratećih dokumenata, dok se s druge strane ponavlja ključna činjenica: mHE nije izgrađena, ali je pravno-administrativno i dalje aktivna.
Pokret “Karton revolucija” je u novembru prošle godine predao Ministarstvu za prostorno uređenje, građevinarstvo i ekologiju, zvaničnu inicijativu za proglašenje dijela planine Treskavice za zaštićeno prirodno područje. Ovaj korak predstavlja nastavak dugogodišnjih napora pokreta da ukaže na značaj očuvanja prirodnih vrijednosti Bosne i Hercegovine, naročito prostora koji su prepoznati kao visoko vrijedni, ali istovremeno izloženi prijetnjama neregulisanih investicija i eksploatacije.
U obrazloženju inicijative naglašeno je da je uporište za pokretanje postupka pronađeno u “Popisu područja planiranih za uspostavljanje zaštite u planskom periodu po IUCN klasifikaciji”, koji je sastavni dio izmjena i dopuna Prostornog plana Republike Srpske do 2025. godine. U ovoj tabeli, pod rednim brojem 86, Treskavica i kanjon rijeke Bistrice navedeni su kao područje planirano za proglašenje Parkom prirode, s obuhvatom na teritorijama opština Kalinovik, Foča i Trnovo. Ovakva kategorizacija u planskoj dokumentaciji predstavlja jasan signal da nadležne institucije već prepoznaju potrebu formalne zaštite, ali da uprkos tome konkretni koraci još nisu preduzeti.
Pokret Karton revolucija ističe da je hitno uspostavljanje zaštite neophodno zbog ozbiljnih prijetnji kojima je ovo područje izloženo.
Upozoravaju da bi realizacija gradnje hidroelektrane imala teške i trajne posljedice po ekosistem, vodne resurse, staništa endemskih i ugroženih vrsta, te ukupni integritet pejzaža koji predstavlja jednu od posljednjih većih cjelina netaknute prirode u Bosni i Hercegovini.
U inicijativi se posebno naglašava da se Treskavica ubraja među biološki najvažnije planinske sisteme u regionu, sa izuzetno raznovrsnim šumskim kompleksima, izvorištima pitke vode i visinskim jezerima, te da bi svaka daljnja degradacija ovog prostora predstavljala nenadoknadiv gubitak.
Šta je suština spora
Za jedne, “Hrasnica” je još jedan mali energetski projekat. Za druge, simbol modela u kojem se rijeke i potoci tretiraju kao resurs za privatni profit, dok lokalna zajednica preuzima rizik po pitku vodu, prirodu i budući razvoj zasnovan na turizmu i zaštiti prostora.
I zato je mHE “Hrasnica” danas više od jedne planirane elektrane. To je desetogodišnja priča o tome kako projekti mogu preživjeti bez gradilišta – kroz dozvole, obnove i procedure i kako lokalni otpor može biti snažan, ali nikad konačan dok se administrativno i pravno ne stavi tačka.
